Αρχίζω με μια παραδοχή. Οι νέοι των Stage δεν έχουν καμία ευθύνη για την ομηρεία τους. Μιλώ καθαρά για το ευρύτερο πρόβλημα της εμπορίας της ελπίδας.
Μια εμπορία, που γίνεται αντικείμενο της εσωκομματικής αποσάρθρωσης της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που ενώ δημιούργησαν το πρόβλημα, συντήρησαν το πρόβλημα, διόγκωσαν το πρόβλημα, εκμεταλεύτηκαν το πρόβλημα, εμπορεύτηκαν για τα ψηφαλάκια το πρόβλημα, τώρα επιχειρούν να το εκμεταλευτούν για να δείξουν ότι είναι με τους πολίτες χωρίς όμως να έχουν τη δυνατότητα να σταματήσουν τα στελέχη τους να μιλάνε για τις ευθύνες τους.
Εκμεταλεύτηκαν λοιπόν για ψηφοθηρικούς λόγους την ελπίδα για δουλειά και τώρα μιλάνε για εκδικητικότητα. Όμως για να εκδικηθείς κάποιον πολιτικά, πρέπει αυτός κάπου να ανήκει. Μήπως λοιπόν ομολογούν εμμέσως πλην σαφώς ότι τα Stage απευθύνθηκαν σε παιδιά φίλα προσκείμενα στη ΝΔ, που τα εκμεταλεύτηκαν για ψήφους, που τα δούλευαν καθημερινά, που τα στράγγισαν για να αποκτήσουν κάποιοι πρόσωπο πολιτικό και τώρα θέλουν να δείξουν ότι είναι μαζί τους.
Το θέμα όμως είναι ένα και πολύ απλό όσο σκληρό και αν ακούγεται. Το ψηφοθηρικό αλισβερίσι πρέπει να σταματήσει, όπως και ο εργασιακός μεσαίωνας. Αυτό όμως σημαίνει ότι όταν κάποιος δεν είχε ποτέ του επαφές με πολιτικά γραφεία, Πράσινα, Μπλέ ή Κόκκινα απαιτεί να έχει ίσες ευκαιρίες για δουλειά με όλους. Πως λοιπόν αυτός ο νέος, που έχει την ίδια όρεξη για δουλειά με τους άλλους που απαιτούν μοριοδότηση, για κάτι που ήταν αντικείμενο συναλλαγής κομματικής, να αποδεκτεί ότι δεν θα έχει την ίδια αντιμετώπιση.
Πονάει όταν μια νοοτροπία αλλάζει απότομα, αλλά αν δεν θέλουμε να συνεχίσουμε με νέες ομηρίες και αλισβερίσια πρέπει να γίνει άμεσα και δίκαια για όλους.
Η οποιαδήποτε μοριοδότηση θα σημαίνει ότι η αδικία είναι δικαίωμα και προβάδισμα για την εργασία.
Σαν πολίτης που ποτέ δεν έσκυψε, ποτέ δεν ζήτησε και πάντα κέρδιζε τη ζωή του μόνος του απαιτώ το δίκαιο.
Όσοι θέλουν το ίδιο πράγμα ας πάψουν να δουλεύουν τον κόσμο, τάχα ότι ενδιαφέρονται για τους λίγους των Stage και ας ενδιαφερθούν για τους πολλούς ανέργους που δεν έχουν επαφές με πολιτικούς και πολιτικάντηδες και θέλουν ΙΣΟΝΟΜΙΑ.
Όλα τα άλλα είναι ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΥΡΤΙΑ.
Χριστίνα είπε,
Οκτωβρίου 27, 2009 στο 5:55 μμ
Και ποιος θα φέρει την αξιοκρατία κύριοι, το ΠΑΣΟΚ? Γιατί μόνο που το σκέφτομαι γελώ!!!
Ακόμα θυμάμαι όταν κάποτε στο Εθνικό Τυπογραφείο (πληρώντας τα πάντα και με ΑΣΕΠ) κάποια άλλη κοπέλα πήρε την θέση μου μέσω υπουργού του ΠΑΣΟΚ.
Θερίζουν την “μάστιγα” λοιπόν από την ριζα (βλέπε παιδιά stage) και στην συνέχεια, Πασοκικά αξιοκρατικά, θα βάλουν τους αρμόδιους.
Ξέρετε δεν είμαστε βλάκες ΑΡΚΕΤΑ…
animalis είπε,
Οκτωβρίου 29, 2009 στο 1:11 μμ
Τα ίδια λένε κάποιοι άλλοι που δεν έχουν δουλειά διότι τους την πήραν οι βουλευτές με τα Stage.
Δεν πρέπει κάποτε να σταματήσει αυτή η αδικία;
Μου είναι αδιάφορω αν είναι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ ή ΣΥΡΙΖΑ όποιος δώσει τη λύση αρκεί να τη δώσει.
Όσον αφορά όλες τις φωνές πριν βγουν στο δρόμο να πάνε πρώτα στα βουλευτικά γραφεία που τους δούλευαν ως σύγχρονοι “Καλοχαιρέτες” και μετά να απαιτήσουν να τους πληρώσω ως Έλληνας φορολογούμενος