Ο πρωθυπουργός δια στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου εξήγγειλε επιτέλους εκλογές. Θα περίμενε κανείς να τον ακούσει να μιλά για τα οράματά του για την Ελλάδα.
Γελαστήκαμε, γιατί στην κοινοβουλευτική του ομάδα έδειξε το πραγματικό, αλαζονικό του πρόσωπο.΄
Δεν ζήτησε από τα στελέχη του και τους βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης να δείξουν το έργο τους.
Δεν ζήτησε από τα στελέχη του και τους βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης να πουν τις προτάσεις τους για το μέλλον.
Δεν ζήτησε από τα στελέχη του και τους βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης να αναδείξουν τις ιδέες τους.
Ζήτησε κάτι πολύ πιο απλό. ΨΗΦΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΨΗΦΟΥΣ. “Κανένας ψήφος να μην πάει χαμένος”. “Βγείτε έξω και συγκεντρώστε ψήφους”.
Στην καθομιλουμένη αυτό σημαίνει πολύ απλά, “πουλήστε, υποσχεθείτε, συκοφαντήστε, δωροδοκείστε και τελικά κάντε ότι πρέπει για ψήφους”.
Θα πει κάποιος, αυτό δεν κάνουν όλα τα κόμματα. ΝΑΙ αλλά δεν περιμένει κάποιος από έναν πρωθυπουργό, ο οποίος εμφανίζεται ως θεσμικός να ζητάει ψήφους και μόνο ψήφους.
Δεν περιμένει κάποιος από έναν πρωθυπουργό, ο οποίος εμφανίζεται ως θεσμικός να αναιρεί το όποιο έργο του για να δείξει ότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η εξουσία.
“Ψήφους για την παράταξη” όχι ιδέες για την Ελλάδα.
“Ψήφους για το κόμμα” όχι προτάσεις για το μέλλον.
“Ψήφους για εμάς” όχι επίλυση των προβλημάτων.
Αυτός είναι ο θεσμικός πρωθυπουργός. Αλαζόνας, ψηφοθήρας, φιλοεξουσιαστής. Ας αποφασίσουμε λοιπόν σκεπτόμενοι απλώς αυτά.
Με ποιό δικαίωμα θεωρεί τους πολίτες ως μια αποθήκη ψήφων, που θα τον κρατήσουν στην εξουσία;
Με ποιό δικαίωμα θεωρεί τους πολίτες ως “ζήτουλες” για να τους δίνει παροχές-ψίχουλα, που δεν έχει σκοπό να υλοποιήσει.
Με ποιό δικαίωμα θεωρεί τους πολίτες ως μη νοήμονα όντα, για να εμποδίζει με τέτοιο τρόπο την ανάδειξη της αλήθειας για τα ομόλογα και άλλα.
Με ποιό δικαίωμα θεωρεί τους πολίτες ως πάσχοντες από Αλτσχάιμερ, για να παραδίδει όλα τα δημόσια έργα στους ίδιους, που κατήγγειλε;
Θα πει κάποιος το ΠΑΣΟΚ δεν διαφέρει και επειδή έχασε στις εκλογές δεν πήρε συγχωροχάρτι.
Σωστό μόνο που τριάμησι χρόνια τώρα δεν ακούστηκε τίποτα για το παρελθόν. Δεν πήγε τίποτα στη δικαιοσύνη και η μόνη υπόθεση της ΔΕΚΑ βολωδέρνει μεταξύ παραγραφής και αναβολής. Άρα μπορώ να σκεφτώ ότι:
Ή δεν είχε συμβεί τίποτα.
Ή δεν ήταν ακριβώς όπως τα είπαν.
Ή τα συγκαλύπτουν διότι έχουν δικούς τους ανθρώπους μπλεγμένους.
Τώρα την δικαιολογία ότι τα αποκαλύπτει όλα η κυβέρνηση την ακούω αδιάφορα διότι στις περισσότερες αν όχι σε όλες των περιπτώσεων αποκαλύφθηκαν από τον Τύπο και μετά αναγκάζονταν να ομολογήσουν, όπως στα ομόλογα και τις υποκλοπές.
Αλήθεια τι έγινε με αυτές τις υποκλοπές; Τόσο ψηλά έφθαναν οι ευθύνες; Για να το προσέξουμε αυτό.
Δεν κρύβω τις πολιτικές μου απόψεις. Έχω όμως τη δυνατότητα να αποδώσω τις ευθύνες στο δικό μου χώρο. Οι άλλοι μπορούν;
