Ποιά ενότητα εννοούν οι δύο σύμμαχοι στη ΝΔ; Δεν μπορώ να καταλάβω πως οι απλοί πολίτες ψηφοφόροι αυτού του κόμματος αναζητούν σωτηρία στην πτώση σε δύο ανθρώπους, που πολύ απλά αναζητούσαν να δουν τους εαυτούς τους αρχηγούς, τους είδαν αρχηγούς και τελικά απέτυχαν. Πως είναι δυνατόν να θέλουν να κατακτήσουν το μέλλον με δύο ανθρώπους που έφυγαν διότι δεν μπορούσαν να ζήσουν στο τότε παρόν και δεν είχαν τη δύναμη τότε να αλλάξουν και να πάρουν το μέλλον στα χέρια τους. Τελικά το μόνο που αναζητάνε στη ΝΔ είναι η εξουσία σε οποιαδήποτε μορφή;
ΔΥΟ ΑΠΟΣΤΑΤΟΥΝΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝΤΕΣ
Ακούγωντας τον Κο Σαμαρά άκουσα έναν παλαιοκομματικό κομματάρχη έτοιμο να εκμεταλευτεί την κομματική τους πελατεία των Stage για να κερδίσει ολίγους πόντους στο κυνήγι της εξουσίας. Τελικά ό μόνος που κάνει αντιπολίτευση είναι ο Κος Κουμουτσάκος.
Από ότι φαίνεται τελικά ο Κος Καραμανλής δεν έφυγε λόγω της κατεστραμένης οικονομίας που παρέδωσε αλλά και λόγω όλων αυτών των παλαιοκομματαρχών, που το μόνο που τους νοιάζει είναι η εξουσία.
Μπορεί να μην είμαι μαζί τους και να τους κρίνω αλλά η Κα Μπακογιάννη και ο Κος Ψωμιάδης είναι σταθεροί στην πορεία τους με όλες τις επιπτώσεις, που αυτό μπορεί να τους επέβαλλε.
Ψάξτε φίλοι της ΝΔ στον εαυτό σας ΟΧΙ σε αυτούς που σας εγκατέλειψαν στα δύσκολα για να έρθουν πίσω στα εύκολα
Φυσικά δεν μιλάω για την πρόσφατη εκλογική συντριβή της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Μιλάω για τους υποψηφίους της διαδικασίας και κυρίως τους δύο που φιλοδοξούν να αναλάβουν την ηγεσία του κόμματος.
Θα πει κάποιος ότι δεν έχω δικαίωμα να μιλώ αφού δεν ανήκω στο χώρο. ΛΑΘΟΣ. Όταν κάποιος από αυτούς μπορεί αύριο να γίνει κυβερνήτης της χώρας έχω κάθε δικαίωμα να έχω άποψη και να την δημοσιοποιώ.
Αρχίζω με τον επίδοξο αρχηγό της ΝΔ και πρώην αρχηγό της ΠΟΛΑΝ. Κάποιοι μπορεί να την θυμούνται. Είναι το κόμμα, που δημιουργήθηκε και έριξε τη ΝΔ το 1993 και αφού απέτυχε ο ίδιος ο αρχηγός της την εγκατέλειψε και επέστρεψε στο μαντρί πριν δύο τρία χρόνια.
Δημιουργήθηκε και πρόσφερε στο τόπο κάτι πολύ απλό. Έριξε την Κυβέρνηση του τόπου την πιο κρίσιμη περίοδο της χώρας. Δεν έχει σημασία αν την υποστήριζα ή όχι αλλά αν οδηγείς μια χώρα σε εκλογές σε τόσο κρίσιμη στιγμή τότε είσαι και ανεύθυνος και επικίνδυνος και όπως αποδείχθηκε έκανε μεγάλη ζημιά.
Δίπλα στην ΠΟΛΑΝ έρχεται ο ιδρυτής του ΚΕΠ. Όχι των ΚΕΠ αλλά του Κινήματος Ελεύθερων Πολιτών. Δημιουργήθηκε μέσα από τις τότε δημοσκοπήσεις και όταν χάθηκε η δυναμική του στην κοινωνία, τότε διελύθηκε χωρίς να συμμετάσχει σε εκλογές. Ήταν δημιούργημα λοιπόν των δημοσκοπήσεων, οι οποίες και ανέστειλλαν τελικά την λειτουργία του. Μιλάμε για κάποιον, που οι επιλογές του οδηγούνται από την επικοινωνιακή διαστροφή της εξουσίας.
Αυτοί οι δύο λοιπόν διεκδικούν την ψήφο των πολιτών, που υποστηρίζουν τη ΝΔ. Αναρωτιέμαι αν το κόμμα το οποίο οδήγησε στη ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ και στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ τη χώρα , αν το κόμμα, που είχε ως βασική επιλογή του την είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ και τώρα ΕΕ, αν το κόμμα, που κυβέρνησε τη χώρα σε κρίσιμες στιγμές για την πατρίδα μας και έστω αν συνετρίβη στις εκλογές και θεωρείται ότι οδήγησε τη χώρα στην δημοσιονομική εκτροπή, αναρωτιέμαι αν του αξίζουν τέτοιοι διεκδικητές και αν αξίζει στη χώρα μας να έχει τέτοιους διεκδικητές της ηγεσίας.
Τουλάχιστον οι άλλοι δύο ήταν πάντα εντός της ΝΔ, δεν έφυγαν ποτέ ούτε στα δύσκολά της και τις επιλογές τους τις υποστήριξαν. Στάθηκαν στο ύψος τους ότι και αν έγινε στο κόμμα τους.
Αναρωτιέμαι αν αξίζει στη ΝΔ να έχει ηγέτη, σκληρό παλαιοκομματικό όπως ο Κος Σαμαράς, που μιλά για εκδικητικότητα του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να απαντά αν ως βουλευτής χρησιμοποίησε ή όχι τέτοιες ψηφοθηρικές πρακτικές.
Αναρωτιέμαι αν αξίζει στη ΝΔ να έχει ηγέτη που θα κοιτά με το ένα μάτι τις δημοσκοπήσεις και θα απαντά στον πολίτη από το γραφείο του, όπου θα μεταφέρει δεξιά και αριστερά για συγκινησιακούς λόγους τη φωτογραφία του Ιδρυτή της ΝΔ για να φαίνεται στα πλάνα της τηλεόρασης.
Αναρωτιέμαι αν αξίζουμε αυριανούς κυβερνήτες τέτοιου τύπου, που θα οδηγήσουν τη χώρα σε επικίνδυνες ατραπούς.
Αρχίζω με μια παραδοχή. Οι νέοι των Stage δεν έχουν καμία ευθύνη για την ομηρεία τους. Μιλώ καθαρά για το ευρύτερο πρόβλημα της εμπορίας της ελπίδας.
Μια εμπορία, που γίνεται αντικείμενο της εσωκομματικής αποσάρθρωσης της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που ενώ δημιούργησαν το πρόβλημα, συντήρησαν το πρόβλημα, διόγκωσαν το πρόβλημα, εκμεταλεύτηκαν το πρόβλημα, εμπορεύτηκαν για τα ψηφαλάκια το πρόβλημα, τώρα επιχειρούν να το εκμεταλευτούν για να δείξουν ότι είναι με τους πολίτες χωρίς όμως να έχουν τη δυνατότητα να σταματήσουν τα στελέχη τους να μιλάνε για τις ευθύνες τους.
Εκμεταλεύτηκαν λοιπόν για ψηφοθηρικούς λόγους την ελπίδα για δουλειά και τώρα μιλάνε για εκδικητικότητα. Όμως για να εκδικηθείς κάποιον πολιτικά, πρέπει αυτός κάπου να ανήκει. Μήπως λοιπόν ομολογούν εμμέσως πλην σαφώς ότι τα Stage απευθύνθηκαν σε παιδιά φίλα προσκείμενα στη ΝΔ, που τα εκμεταλεύτηκαν για ψήφους, που τα δούλευαν καθημερινά, που τα στράγγισαν για να αποκτήσουν κάποιοι πρόσωπο πολιτικό και τώρα θέλουν να δείξουν ότι είναι μαζί τους.
Το θέμα όμως είναι ένα και πολύ απλό όσο σκληρό και αν ακούγεται. Το ψηφοθηρικό αλισβερίσι πρέπει να σταματήσει, όπως και ο εργασιακός μεσαίωνας. Αυτό όμως σημαίνει ότι όταν κάποιος δεν είχε ποτέ του επαφές με πολιτικά γραφεία, Πράσινα, Μπλέ ή Κόκκινα απαιτεί να έχει ίσες ευκαιρίες για δουλειά με όλους. Πως λοιπόν αυτός ο νέος, που έχει την ίδια όρεξη για δουλειά με τους άλλους που απαιτούν μοριοδότηση, για κάτι που ήταν αντικείμενο συναλλαγής κομματικής, να αποδεκτεί ότι δεν θα έχει την ίδια αντιμετώπιση.
Πονάει όταν μια νοοτροπία αλλάζει απότομα, αλλά αν δεν θέλουμε να συνεχίσουμε με νέες ομηρίες και αλισβερίσια πρέπει να γίνει άμεσα και δίκαια για όλους.
Η οποιαδήποτε μοριοδότηση θα σημαίνει ότι η αδικία είναι δικαίωμα και προβάδισμα για την εργασία.
Σαν πολίτης που ποτέ δεν έσκυψε, ποτέ δεν ζήτησε και πάντα κέρδιζε τη ζωή του μόνος του απαιτώ το δίκαιο.
Όσοι θέλουν το ίδιο πράγμα ας πάψουν να δουλεύουν τον κόσμο, τάχα ότι ενδιαφέρονται για τους λίγους των Stage και ας ενδιαφερθούν για τους πολλούς ανέργους που δεν έχουν επαφές με πολιτικούς και πολιτικάντηδες και θέλουν ΙΣΟΝΟΜΙΑ.
Το 2004 ο Λαός μας εμπιστεύτηκε τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ για κάτι καλύτερο και βρήκε ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΠΟΥΣΙΑ και χαμένα χρόνια.
Για το περιβάλλον είδε την καταστροφή.
Αντί για επάνδρωση των κοινωνικών δομών είδε ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΗ.
Αντί για κοινωνική ειρήνη και προστασία είδε πραίτωρες εν δράση.
Αντί για εργασιακή σταθερότητα είδε την ομηρία των STAGE.
Ο Πρόεδρος της FYROM στον ΟΗΕ στις 25 Σεπ 2009 απούσας της Ελλάδας
Αντί για παρουσία στις διεθνής συναντήσεις είδαμε την απουσία της Ελλάδος, από έναν Πρωθυπουργό, που θα άλλαζε το προεκλογικό προγραμμά του μόνο για δεύτερο debate και όχι για να παραστεί στον ΟΗΕ, που ήταν όλοι οι ηγέτες, όπως αυτός των Σκοπίων, που κατήγγειλε την Ελλάδα. Τόσο σημαντικές ήταν οι Συγκεντρώσεις της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Αντί για διαφάνεια είδαμε εκκλησιαστικά REAL ESTATE.
Αντί για απαντήσεις μέσω εξεταστικών, είδαμε αποχωρήσεις από τη βουλή και το κοινοβούλιο να κλείνει, για επίτευξη σιωπής και παραγραφής.
Τώρα μας ζητάει νέα ευκαιρία για να συνεχίσει το έργο του, μετά από άλλα δύο χρόνια στον πάγο της ίδιας μας της ζωής.
Για να το πετύχει δυσφημεί τους αντιπάλους του, ζητά απαντήσεις χωρίς να δίνει ο ίδιος, διαστρεβλώνει λόγια και φοβίζει τους πολίτες αντί να τους δίνει προοπτική.
Από όλα αυτά δεν είναι ο ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΣ αλλά πολύ απλά είναι ……..
Όταν μια κυβέρνηση έχει χάσει την εμπιστοσύνη των πολιτών τότε χάνει και το μέτρο των πράξεών της.
Προσπαθεί να εκβιάσει και να θέσει σε ομηρία ψηφοφόρους και νέους ανθρώπους, για να πετύχει να παραμείνει στην εξουσία, που τόσο κόπιασε να γαντζωθεί.
Προσλαμβάνει εν μέσω όπως λέει κρίσης, νέους ανθρώπους υπό το καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα και μετά ρωτά αν θα παραμείνουν σε αυτή την εργασιακή σκλαβιά.
Τους υπόσχεται ένα σκοτεινό μέλλον και θέλει να το παρουσιάσει ως κοινωνική πολιτική.
Μειώνει την ανεργία με πλασματικούς τρόπους και μετά δεν γνωρίζει ούτε σε επίπεδο πρωθυπουργού, ποιός χρηματοδοτεί αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα.
Παραδίδει προεκλογικούς χρηματικούς μποναμάδες από τον κρατικό προϋπολογισμό σε διάφορους φορείς για να δείξει ένα πρόσωπο, που δεν έχει.
Όλα αυτά δείχνουν μια κυβέρνηση υπό πλήρη, ηθική και πολιτική κατάρρευση ανίκανη να δώσει προοπτική στη χώρα.
Θέλει να την εμπιστευτούμε ενώ δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον ίδιο τον εαυτό της.
Μόνη και καταρρέουσα επιλέγει το δρόμο του εκβιασμού των νέων και της οικονομικού εκφοβισμού.
Ο εξουσιασμός ως μόνος λόγος υπαρξής της την οδηγεί σε επικίνδυνους ατραπούς.
Ας της δώσουμε την απάντηση που της αξίζει για την πλήρη κατάρρευση της πολιτικής ηθικής.
Αυτοί οι δύο λοιπόν διεκδικούν την ψήφο των πολιτών, που υποστηρίζουν τη ΝΔ. Αναρωτιέμαι αν το κόμμα το οποίο οδήγησε στη ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ και στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ τη χώρα , αν το κόμμα, που είχε ως βασική επιλογή του την είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ και τώρα ΕΕ, αν το κόμμα, που κυβέρνησε τη χώρα σε κρίσιμες στιγμές για την πατρίδα μας και έστω αν συνετρίβη στις εκλογές και θεωρείται ότι οδήγησε τη χώρα στην δημοσιονομική εκτροπή, αναρωτιέμαι αν του αξίζουν τέτοιοι διεκδικητές και αν αξίζει στη χώρα μας να έχει τέτοιους διεκδικητές της ηγεσίας.
Αντί για επάνδρωση των κοινωνικών δομών είδε ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΗ.
Αντί για κοινωνική ειρήνη και προστασία είδε πραίτωρες εν δράση.
Αντί για εργασιακή σταθερότητα είδε την ομηρία των STAGE.
